لعنت به تمام آن هایی که قلبی را درگیر می کنند و بعد آن را می شکنند .لعنت به آدم هایی که تو را دیوانه خود می کنند و کنارت می گذارند لعنت به آدمم هایی که دوستشان داری و دوستت دارند اما تو را ترک می کنند .لعنت به همه کسانی که قلب من را شکستند و سردخانه اش کردند .

و تقدير اين بي مقدار عشق در وقت اضافه است دوبارهخط پايان مي خندد و پاهايم گريهخورشيد مي خندد و ابر هم درد پاهايمآسمان زيبا مي شوداز شكستن زانو هايمرنگين كمان مي باردمردم مي خندندتنها ابر مرا مي فهمدمي گريد و مي گريمبغض مي كنم و مي رومپيش به سوي پرتگاهدستانم را بگير تا نجاتم دهي از اين همه سياهيفرامو...

ورود به این اتاق چشمانم را کور می کند .صدای تو در گوشم می پیچد .موهای قهوه ای ات جلویم رژه می رود .باز هم تنهایی و سیگار و فندکآتش می زنم سیگار بهمنم رابه یاد شقایق های سوخته بوسه تو

چه بنویسم ؟همه چیز را نمی شود گفتحتی نمی شود نوشتشاید هم می شد و من نگفتم و ننوشتم برایتبه هر حال تو که دیگر نمی آییپس گفتن ندارددر گلویم رسوب کرده تمام این حرف هایی که به دیوار می گویم

حرف های آخر تو رو بر نگردوند که هیچدور ترت کردصدای پر بغضم و شنیدی و رفتیقبلت نه از حریر بود نه از سنگغرورم رو به پات ریختمچه فاپده که ندیدی و رفتیکاش شب آخر نمی گفتم دوست دارمکاش غرور شکستمو بیشتر خورد نمی کردمپشیمونم از تمام اشتباه هایی که در حقت کردمعلی خصوص اشتباه آخرم

سرد است این خانهمغزم جواب نمیده به چیزی غیر تو فکر کنمنیستی و هستیکنارمی و کنار یکی دیگه ایآخر این بن بست افکار پوچبوی موهات میاد صدای خنده هات میادخانهی این دیوانه چند ماهی هست که بد سرده

سهم من اين است ؟ در جنگل زندگي كنم و يك شاخه گل از آن من نباشد ؟ چه زيبا زشت جلوه مي كند همه چي برايم ! چه زشت زيبايي ها دفن شده اند ! زندگي در جنگلي كه كوير است بهتر است ؟ يا زندگي در كويري سوزان به ياد جنگل تقذير كدام است ؟

تو می خندی ، حواست نیستمن آروم می میرمتو می رقصی و من عاشق شدن رو یاد می گیرم چه جذابی ، چه گیراییچه بی منطق به چشمات می شه عادت کردتوی دستای تو بایدبه سیگارم حسادت کرد من و پُک می زنی آرومخرابم می کنی از سررژ لب روی ته سیگارتن من زیر خاکستر #رستاك