تاریکی و یاد موهایش

ورود به این اتاق چشمانم را کور می کند .
صدای تو در گوشم می پیچد .
موهای قهوه ای ات جلویم رژه می رود .
باز هم تنهایی و سیگار و فندک
آتش می زنم سیگار بهمنم را
به یاد شقایق های سوخته بوسه تو