تاریکی و پشیمانی

حرف های آخر تو رو بر نگردوند که هیچ
دور ترت کرد
صدای پر بغضم و شنیدی و رفتی
قبلت نه از حریر بود نه از سنگ
غرورم رو به پات ریختم
چه فاپده که ندیدی و رفتی
کاش شب آخر نمی گفتم دوست دارم
کاش غرور شکستمو بیشتر خورد نمی کردم
پشیمونم از تمام اشتباه هایی که در حقت کردم
علی خصوص اشتباه آخرم

اتاق تاریک ذهن...